W dniach 12-21 grudnia 2008, po raz czwarty w Japonii a po raz piąty w ogóle, odbył się Klubowy Puchar Świata (FIFA Club World Cup). Przedstawiciel najsłabszej strefy kontynentalnej, czyli Oceanii, musiał rozegrać wstępny mecz barażowy z przedstawicielem gospodarzy, czyli Mistrzem Japonii. Jednak podobnie jak rok wcześniej japoński klub wygrał azjatycką Ligę Mistrzów i Japonia miała już jednego przedstawiciela w Klubowym Pucharze Świata. Aby uniknąć sytuacji takiej, że jeden kraj, a dokładnie Japonia, będzie miał dwa kluby wśród finalistów Klubowego Pucharu Świata Komitet Wykonawczy FIFA postanowił, że klub ze strefy OFC zagra mecz barażowy z drużyną, która zajęła drugie miejsce w azjatyckiej Lidze Mistrzów.
Po roku przerwy powrócono do rozgrywania meczu o piate miejsce.
W rozgrywkach uczestniczyło siedem klubów. Triumfatorem turnieju i zdobywcą Klubowego Pucharu Świata został angielski klub Manchester United FC. Turniej rozegrano systemem pucharowym na tych samych stadionach co zwykle: National Stadium Tokio, International Stadium Yokohama, Toyota Stadium Toyota City. W meczach ćwierćfinałowych zagrały 4 najsłabsze ekipy. Zwycięzcy ćwierćfinałów awansowali do półfinału, gdzie czekały już na nie dwie najsilniejsze ekipy, czyli klub reprezentujący strefę UEFA oraz klub reprezentujący strefę CONMEBOL.
Wszyscy uczestnicy poza satysfakcją z udziału w prestiżowych rozgrywkach odczuli również spory przypływ gotówki. Zwycięzca turnieju zarobił 5 milionów dolarów a wicemistrz niewiele mniej, bo aż 4 mln USD. Kolejne drużyny otrzymały: za 3 miejsce 2,5 mln USD, za 4 miejsce 2 mln USD, za 5 miejsce 1,5 mln USD, za 6 miejsce 1 mln USD a za ostatnie 7 miejsce 0,5 mln USD.
|