Dnia 15 czerwca 1954 roku w Bazylei w Szwajcarii przedstawiciele federacji piłkarskich z Francji (Henri Delaunay), Belgii (Jose Crahaya) i Włoch (Ottorino Barrasi) założyli UEFA (ang. Union of European Football Associations; fr. Union des Associations Européennes de Football), czyli Europejską Federację Piłki Nożnej.
W tamtym okresie na mapie piłkarskiej Europy niewiele się działo. Poza Mistrzostwami Świata nie istniał żaden międzynarodowym turniej, w którym mogłyby brać udział reprezentacje krajowe (Mistrzostwa Europy powstały dopiero w 1960 roku a Turniej Olimpijski adresowany był tylko do drużyn amatorskich). Jeśli chodzi o międzynarodowe rozgrywki klubowe to istniały wtedy dwa lokalne turnieje, w których udział brała mała liczba klubów pochodzących z tego samego regionu geograficznego. Były to Latin Cup oraz Mitropa Cup:
- Latin Cup (Puchar Łaciński) był to turniej rozgrywany w latach 1949-1957 i brały w nim udział najlepsze kluby z Francji, Hiszpanii, Portugalii i Włoch (a więc z państw leżących w Europie Łacińskiej);
- Mitropa Cup (Puchar Mitropa, funkcjonował również pod nazwą Puchar Europy Środkowej) był to turniej rozgrywany w latach
1927-1992 i brały w nim udział najlepsze kluby z państw leżących w Europie Środkowej: z Austrii, Czechosłowacji, Jugosławii, Rumunii, Szwajcarii, Węgier i Włoch.
W sezonie 1953/54 mistrzem Anglii został klub Wolverhampton Wanderers. W 1954 roku
zespół ten w meczach towarzyskich pokonał renomowane kluby z Węgier i ZSRR. Prasa
brytyjska rozpisywała się na ten temat a jedna z gazet "Daily Mail" posunęła się dalej i okrzyknęła Wolverhampton Wanderers klubowymi mistrzami świata. Po drugiej stronie kanału La Manche, w Paryżu we Francji, przeczytał to 65 letni Gabriel Hanot, dziennikarz sportowy i redaktor czasopisma poświęconego piłce nożnej "L'Equipe". Człowiek ten w młodości był utalentowanym piłkarzem, następnie jeszcze lepszym trenerem aby ostatecznie zostać jednym z najlepszych dziennikarzy sportowych swoich czasów.
W odpowiedzi na brytyjskie oświadczenie, iż zespół Wolverhampton Wanderers jest klubowym mistrzem świata Gabriel Hanot zasugerował na łamach L'Equipe utworzenie międzynarodowego turnieju klubowego, w którym wystartowałyby najsilniejsze kluby z całej Europy. L'Equipe postanowił rozpropagować tą ideę wśród piłkarskich związków krajowych i działaczy klubowych. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Pojawiało się coraz więcej przychylnych tej idei głosów w całej Europie.
Pod koniec stycznia 1955 roku L'Equipe miał już nakreślony zarys regulaminu nowych rozgrywek klubowych (nie było w nim jeszcze odnotowane, iż udział w tym turnieju wezmą tylko mistrzowie poszczególnych krajów). Gabriel Hanot wraz z zespołem redaktorów sami przygotowali listę 18stu najlepszych, najsławniejszych i największych klubów z całej Europy (po jednym z każdego kraju), którą opublikowali na łamach swojej gazety 3 lutego 1955 roku. Niedługo potem L'Equipe wysłał oficjalne zapytanie do każdego klubu z listy czy jest gotów do wzięcia udziału w rozgrywkach o klubowy Puchar Europy. Wszystkie kluby szybko i zgodnie odpowiedziały, że mogą uczestniczyć w rozgrywkach jedynie za zgodą swoich federacji krajowych, które same z koleji podlegały powstałej około siedem i pół miesiąca wcześniej UEFA. Gabriel Hanot wraz z kolegą z redakcji pojechali do Wiednia w Austrii, gdzie 2 marca 1955 roku miał się odbyć pierwszy Kongres UEFA.
Komitet Wykonawczy UEFA przyjął ich dzień przed kongresem. Podczas spotkania Hanot
przedstawił plan zorganizowania klubowych rozgrywek o Puchar Europy. Władze UEFA nie były jednak przekonane do tego pomysłu, ponieważ były właśnie w trakcie tworzenia Pucharu Narodów Europy (dzisiejsze Mistrzostwa Europy, w skrócie Euro) i temu zagadnieniu poświęcony miał być Kongres UEFA w Wiedniu. Jednak na tym kongresie nie zapadła jeszcze ostatecznie decyzja o powołaniu do życia Pucharu Narodów Europy i w tej porażce UEFA L'Equipe dojrzał kolejną szansę na realizacje swojej wizji o rozgrywkach klubowych.
Gazeta ta szybko zaprosiła do Paryża przedstawicieli klubów, które zgodziły się wziąć udział w klubowym Pucharze Europy i sfinansować cały turniej. Spotkanie odbyło
się w bardzo przyjcielskiej atmosferze w Paryżu w Hotelu Ambassador w dniach 2-3 kwietnia 1955 roku (data ta została oficjalnie uznana za datę powstania turnieju). Powołano Komitet Organizacyjny, który zaakceptował wstępny regulamin rozgrywek przygotowany przez L'Equipe a także zestawił pary pierwszej rundy (pierwszy i ostatni taki przypadek w historii tego turnieju kiedy par nie wyłoniono w drodze losowania). Jednak wszystko to w dalszym ciągu można było nazwać fikcją, ponieważ pomimo wielkiej determinacji i zaangażowania w stworzenie
nowych piłkarskich zawodów, wciąż nie było zgody ani UEFA ani FIFA. Dnia 6 maja
1955 władze UEFA oświadczyły, że zgodę w pierwszej kolejności musi wydać FIFA. W związku z tym 8 maja 1955 roku doszło do spotkania z Komitetem Wykonawczym FIFA.
Wkrótce po tym spotkaniu FIFA przychyliła się pod pewnymi warunkami do idei stworzenia nowych rozgrywek klubowych. I to był prawdziwy przełom w całej sprawie.
Mając zgodę FIFA Komitet Organizacyjny powołany na rzecz nowego turnieju ponownie spotkał się z władzami UEFA w Paryżu 26 czerwca 1955 roku. Tym razem UEFA zgodziła się zorganizować turniej, zaakceptowała regulamin rozgrywek i nadała im oficjalną nazwę "European Champion Clubs' Cup", czyli Puchar Europy Mistrzów Klubowych (z czasem zaczęła funkcjonować nazwa skrócona "European Cup", czyli Puchar Europy).
Komitet Organizacyjny przekazał całkowitą kontrolę nad nowy turniejem Komitetowi Wykonawczemu UEFA, ponieważ doskonale wiedziano, że pod patronatem UEFA Puchar Europy ma szansę stać się prestiżowym turniejem. Dnia 4 września 1955 roku rozległ
się pierwszy gwizdek. I tak rozpocząły się pierwsze rozgrywki o Puchar Europy.
W latach 1955-1991 w walce o Puchar Europy Mistrzów Klubowych rzeczywiście udział brali sami mistrzowie klubowi (zwycięzcy ligi) a cały turniej przeprowadzono w systemie pucharowym (mecz i rewanż, przegrywający odpada). Następnie w 1992 roku turniej ten przeszedł poważną reorganizację. Zmianie uległy:
a) format eliminacji wstępnych (wprowadzono więcej niż jedną rundę wstępną),
b) format rozgrywek właściwych (wprowadzono fazę grupową),
c) liczba uczestników (wprowadzono po kilka zespołów z danego kraju),
d) nazwa turnieju, który od sezonu 1992/1993 nosi nazwę UEFA Champions League,
czyli Liga Mistrzów UEFA.
|
