Szóste wydanie Mistrzostw Europy odbyło się we Włoszech. W ten sposób Włochy stały się pierwszym krajem, który po raz drugi gościł rozgrywki (wcześniej w 1968 roku). Do turnieju zgłosiły się 32 reprezentacje.
UEFA wprowadziła kilka poważnych zmian do regulaminu rozgrywek. Postanowiono, że gospodarz
będzie wybierany przed eliminacjami i będzie automatycznie zakwalifikowany do turnieju bez udziału w eliminacjach
wstępnych. Natomiast obrońca tytułu w dalszym ciągu musi walczyć w nich o awans. Kolejna poważną zmianą było
zwiększenie liczby finalistów z czterech do ośmiu. Spowodowane to było coraz większym zainteresowaniem wśród kibiców
i miało podnieść rangę turnieju.
 |
logo turnieju
|
Zwiększenie liczby finalistów z czterech do ośmiu wymusiło zmianę systemu rozgrywek, zarówno eliminacji wstępnych
jak i turnieju finałowego. Po tych zmianach eliminacje składały się tylko z jednej fazy polegającej na rywalizacji
grupowej. Zwycięzcy grup awansowali do turnieju finałowego, który rozegrano systemem mieszanym: faza pierwsza grupowa
a fazy kolejne systemem pucharowym. Ośmiu finalistów podzielono na dwie czterozespołowe grupy. O kolejności w grupie
decydowała ilość zdobytych punktów. Jeśli dwie lub więcej drużyn uzyskało taką samą liczbę punktów to o kolejności
decydowała różnica bramek (bramki strzelone minus bramki stracone). Jeśli dwie lub więcej drużyn uzyskało taką samą
liczbę punktów oraz taką samą różnicę bramek to o kolejności decydowała liczba bramek strzelonych. Pominięto fazę
półfinałów i zwycięzcy grup awansowali do finału, gdzie walczyli o Puchar Europy a drużyny z drugich
miejsc w grupach spotkały się w meczu o 3 miejsce.
Turniej zdominowały reprezentacje z Europy Zachodniej (6 na 8 biorących udział). Po raz pierwszy zakwalifikowała się
reprezentacja Grecji jednak nie odegrała żadnej roli i nie wyszła z grupy.
Mecze fazy grupowej były mało widowiskowe a niektóre wręcz nudne. Finalisci prezentowali zachowawczy styl gry co przełożyło się na małą ilość goli.
Zawiedli również kibice. Stadiony świeciły pustkami. Tylko mecze gospodarzy przyciągały tłumy.
W meczu o trzecie miejsce spotkali się Czechosłowacy - obrońcy tytułu sprzed czterech lat oraz Włosi. Obronny styl
gry i liczenie na przypadkową bramkę sprawiło, że spotkanie zakończyło się serią rzutów karnych, które lepiej
wykonali nasi południowi sąsiedzi. W finale natomiast spotkali się Niemcy - wicemistrzowie Europy sprzed czterech lat oraz Belgowie, którzy okazali się być "czarnym koniem" tego turnieju (remis z Anglią i Włochami oraz wygrana z Hiszpanią). Po wyrównanym i ciekawym widowisku Niemcy zdobyli drugi tytuł mistrza Europy (pierwszy w 1972 roku).
|
