Dziewiąte rozgrywki o Puchar Europy na mocy decyzji Komitetu Wykonawczego UEFA odbyły się w Szwecji (to druga
tak poważna impreza piłkarska w tym kraju, pierwszą były Mistrzostwa Świata w 1958 roku). Do turnieju zgłosiło się
35 reprezentacji. Po raz pierwszy zgłosiły się tak "egzotyczne" reprezentacje jak San Marino i Wyspy Owcze.
Szwecja jako gospodarz awansowała do finałów bez udziału w eliminacjach wstępnych (obrońca tytułu
nie awansuje automatycznie do turnieju). Reprezentcja NRD wycofała się w trakcie eliminacji. A reprezentacja
Jugosławii mimo awansu do finałów została z turnieju wykluczona.
 |
logo turnieju
|
W latach 1989-1992 w Europie Środkowej, Wschodniej i Południowej doszło do poważnych przemian politycznych co
wpłynęło również na uczestników turnieju. Dzień 3 października 1990 roku jest oficjalną datą zjednoczenia Niemiec -
NRD przyłączyła się do RFN. Niemcy wystawiły jedną reprezentację i w związku z tym reprezentacja NRD wycofała się
z turnieju a mecze, które zdążyła rozegrać anulowano.
Kolejna zmiana dotyczyła ZSRR. Reprezentacja tego kraju wywalczyła awans jednak pod koniec 1991 roku doszło do
rozpadu tego państwa i drużynę Związku Radzieckiego zastąpiła reprezentacja Wspólnoty Niepodległych
Państw (WNP był to twór polityczny zrzeszający 10 z 15 byłych republik radzieckich). Kolejną istotną sprawą na mapie
politycznej Europy był wybuch wojny domowej w Jugosławii w kwietniu 1992 roku. Z jej powodu UEFA wykluczyła Jugosławię z turnieju mimo, że uzyskała ona awans. Wojna ta doprowadziła w efekcie do rozpadu tego państwa. Miejsce
Jugosławii zajęła druga w tabeli Dania.
Na marginesie należy wspomnieć, że oprócz Związku Radzieckiego i Jugosławii rozpadła się też jeszcze Czechosłowacja na przełomie 1992/1993 roku.
Format i system rozgrywek turnieju był dokładnie taki sam jak cztery lata wcześniej. A więc eliminacje wstępne w
postaci rozgrywek grupowych (zwycięzcy grup awansują do turnieju) a następnie turniej finałowy rozgrywany systemem
mieszanym (faza pierwsza polegająca na rywalizacji grupowej a fazy kolejne systemem pucharowym).
Ośmiu finalistów podzielono na dwie czterozespołowe grupy. O kolejności w grupie decydowała ilość zdobytych punktów.
Jeśli dwie lub więcej drużyn uzyskało taką samą liczbę punktów to o kolejności decydowała różnica bramek (bramki
strzelone minus bramki stracone). Jeśli dwie lub więcej drużyn uzyskało taką samą liczbę punktów oraz taką samą
różnicę bramek to o kolejności decydowała liczba bramek strzelonych. Drużyny zajmujące miejsca pierwsze i drugie
w grupach awansowały do półfinałów. Zwycięzcy meczy półfinałowych awansowali do finału i walczyli o tytuł mistrza
Europy. Jeśli mecz fazy poza grupowej nie został rozstrzygnięty ani w regulaminowym czasie gry ani w dogrywce to o
zwycięstwie decydowały rzuty karne. Meczu o trzecie miejsce od 1984 roku nie rozgrywa się.
Po raz kolejny reprezentacje z Europy Zachodniej zdominowały rozgrywki finałowe.
Po raz pierwszy zakwalifikowała się reprezentacja Szkocji jednak nie odegrała żadnej roli i nie wyszła z grupy.
Drugim debiutantem byli Szwedzi. Brali udział we wszystkich eliminacjach od 1964 roku ale nigdy nie udało im się awansować do finałów. Teraz zakwalifikowali się tylko dzięki temu, że zostali organizatorami.
Faworytami były jedenastki z Francji (która jako jedyna wygrała wszystkie mecze podczas eliminacji wstępnych), Holandii, Anglii i Niemiec. W grupie A doszło do prawdziwego trzęsienia ziemi. Anglia i Francja odpadły z dalszych
rozgrywek a z grupy wyszli Szwedzi i Duńczycy.
Mecze fazy grupowej nie obfitowały w zbyt dużą ilość goli, szczególnie w grupie A gdzie padło ich tylko 9.
Mecze półfinałowe były zacięte i walka trwała do ostatniego gwizdka. "Czarnym koniem " okazała się reprezentacja
Danii, która dostała się do turnieju tylnymi drzwiami (odpadła w eliminacjach ale po dyskwalifikacji Jugosławii
zajęła jej miejsce jako druga w grupie i miała zaledwie kilkanaście dni na przygotowania).
Duńczycy pokonali w meczu półfinałowym Holendrów - obrońców tytułu mistrza Europy z 1988 roku a w finale pokonali
Niemców - aktualnych mistrzów świata z 1990 roku. Tego się poprostu nie spodziewał nikt. Dania ósmym mistrzem Europy.
Warto jednak wspomnieć, że Duńczycy w swoim składzie poza świetnymi napastnikami mieli również znakomitego
bramkarza Petera Schmeichela (jego ojciec był Polakiem), który w 1992 i 1993 roku otrzymał tytuł najlepszego
bramkarza na świecie.
|
