Organizatorem dwunastych mistrzostw była Portugalia. Do turnieju zgłosiło się 51 reprezentacji.
Jugosławia w trakcie eliminacji (w lutym 2003 roku) zmieniła nazwę na "Serbia i Czarnogóra". To nowe państwo zostało uznane przez FIFA i UEFA za spadkobierczynię osiągnięć Jugosławii.
Tradycyjnie już gospodarz miał zapewnione miejsce w finałach, więc nie musiał brać udziału w eliminacjach wstępnych (obrońcy tytułu z eliminacji nie są zwolnieni).
 |
logo turnieju
|
System rozgrywek eliminacji wstępnych był zbliżony do tego sprzed czterech lat. Do
finałów bezpośrednio awansowali zwycięzcy grup. Drużyny z drugich miejsc o prawo
awansu zagrały w barażach. Format turnieju finałowego nie uległ żadnym zmianom.
Tradycyjnie przeprowadzono go systemem mieszanym: faza pierwsza polegała na
rywalizacji grupowej a kolejne fazy w systemie pucharowym. 16 finalistów podzielono na
4 grupy. Drużyny z miejsc pierwszych i drugich awansowały do ćwierćfinałów. Zwycięzcy
meczy ćwierćfinałowych awansowali do półfinałów, a zwycięzcy meczy półfinałowych
spotkali się w finale. Jeśli mecz fazy pozagrupowej nie został rozstrzygnięty w
regulaminowym czasie gry zarządzano dogrywkę. Nowością w regulaminie był tzw. "srebrny
gol". Zasada ta polegała na tym, że jeśli po pierwszej połowie dogrywki jedna z drużyn
wygrywała to mecz uznawano za rozstrzygnięty i nie rozgrywano drugiej połowy dogrywki.
"Srebrny gol" dawał szansę na odrobienie strat do końca pierwszej połowy dogrywki.
W przeciwieństwie do "złotego gola", który automatycznie kończył spotkanie.
Meczu o 3 miejsce od 1984 roku nie rozgrywa się. Kryteria według, których ustala się kolejność w grupie w trakcie eliminacji wstępnych oraz podczas turnieju finałowego nie uległy zmianie (są opisane w dziale poświęconym turniejowi z 2000 roku).
Podczas tych finałów mistrzostw Europy zadebiutowała reprezentacja Łotwy. Nie odniosła jednak sukcesu, zajęła ostatnie
miejsce w grupie i odpadła z dalszych rozgrywek. Faza grupowa pełna była niespodzianek.
A zaczęło się już w pierwszy dzień. W meczu otwarcia Grecja sensacyjnie pokonała gospodarzy. Reprezentacje Hiszpanii, Włoch i Niemiec odpadły już na tym etapie. Kolejną szokującą niespodziankę Grecy zaserwowali w ćwierćfinale pokonując Fracuzów broniących tytułu sprzed czterech lat. Portugalia po cięzkim meczu zakończonym serią
rzutów karnych wyeliminowała Anglię a Holandia również po karnych wyeliminowała Szwecję. Czesi natomiast łatwo
i wysoko pokonali Duńczyków. W meczach półfinałowych gospodarze pokonali Holandię a Grecja "czarny koń"
wyeliminowała Czechów. Po raz pierwszy w historii turnieju zakończył się on dokładnie tak samo jak rozpoczął, czyli Portugalia kontra Grecja. Gospodarze chcący się zrewanżować Grekom za porażkę z meczu otwarcia atakowali
od pierwszej minuty. Dominowali na boisku, częściej posiadali piłkę jednak nie potrafili przełamać greckiej obrony
i pokonać ich dobrze spisującego się bramkarza. W 57 minucie sędzia podyktował rzut rożny dla Greków i piłka wpadła
do bramki. Nie zraziło to Portugalczyków, którzy wciąż atakowali bramkę rywali. Jednak nie byli w stanie
strzelić bramki kontaktowej przedłużającej ich szanse. Turniej rozpoczął się sensacyjnie i tak samo się zakończył.
Grecja, której nikt nie brał pod uwagę została dziewiątym mistrzem Europy. Grecja, która mimo, że brała udział we wszystkich eliminacjach tylko raz się zakwalifikowała w 1980 roku i odpadła od razu w fazie grupowej.
Tytuł mistrza Europy to pierwszy i jak narazie jedyny tak poważny sukces reprezentacji tego kraju.
|
