Do zorganizowania drugiego turnieju zgłosiła się Szwecja oraz Włochy. Szwecja wycofała
jednak swoją kandydaturę na rzecz Włoch. W związku z tym 21szy Kongres FIFA obradujący w
Sztokholmie w dniach 13-14 maja 1932 roku przyznał organizację mistrzostw Włochom.
Następnie 9 października 1932 roku decyzję tą potwierdził Komitet Wykonawczy FIFA na
posiedzeniu w Zurychu i zaakceptowała ją włoska federacja piłkarska. Częściowo była to
zasługa udanych zabiegów Benito Mussoliniego, który uważał, iż zwycięstwo faszystowskich
Włoch umocni jego dyktatorską pozycję a także będzie świetnym narzędziem propagandy
i obiektem zazdrości całego świata. Włosi mieli 2 lata na przygotowania.
Zgłoszenia do turnieju można było składać do 28 lutego 1933 roku. Zgłosiły się 32
reprezentacje. Gospodarz turnieju oraz obrońca tytułu mistrzowskiego również musieli
brać udział w eliminacjach wstępnych. Europie przyznano 12 miejsc, obu Amerykom
3 miejsca, Azja i Afryka otrzymały wspólnie 1 miejsce, natomiast Australia i Oceania nie
brały udziału w turnieju. Losowanie grup eliminacyjnych odbyło się 22 maja 1933 roku w
Paryżu.
Cały turniej rozgrywano systemem KO (knock-out, czyli przegrywający odpada). W pierwszej
fazie 16 finalistów podzielono na 8 par. W każdej parze znajdowała się jedna drużyna
rozstawiona (faworyt). Komitet Organizacyjny FIFA (FIFA Organising Committee) postanowił,
że będą to: Argentyna, Austria, Brazylia, Czechosłowacja, Holandia, Niemcy, Węgry i
Włochy. Losowanie par odbyło się w Rzymie w Hotelu "Albergo Ambasciatori" 3 maja 1934
roku, a więc 3 tygodnie przed rozpoczęciem mistrzostw. Jeśli mecz nie
został rozstrzygnięty ani w regulaminowym czasie gry ani w dogrywce powtarzano go.
Urugwaj - obrońca tytułu mistrza świata oraz kilka innych południowo-amerykańskich
reprezentacji zbojkotowało mistrzostwa we Włoszech w rewanżu ze znikomy udział
reprezentacji europejskich na mistrzostwach w Urugwaju w 1930 roku. I jak do tej pory
Urugwaj jest jedynym mistrzem, który nie wystąpił w obronie swojego tytułu. Po raz drugi
udziałem w turnieju nie były zainteresowane silne reprezentacje z wysp brytyjskich. W
wielkim finale gospodarze podejmowali reprezentację Czechosłowacji. Po 90 minutach był
remis 1:1. W dogrywce Włosi strzelili bramkę, która dała im tytuł mistrza świata.
Ogólnie był to turniej zorganizowany na szerszą skalę niż poprzedni. Udział w nim wzięło
16 drużyn. Mecze rozgrywano na stadionach 8 miast i były one transmitowane na żywo drogą
radiową do 12stu krajów spośród 16stu biorących udział w turnieju. Dochód z tej imprezy
wyniósł blisko 200 tysięcy dolarów.
|
