W przeszłości poza oficjalnymi Mistrzostwami Świata organizowanymi przez FIFA (FIFA World Cup) nie było innych międzynarodowych turniejów, w których mogły brać udział najlepsze reprezentacje narodowe z całego świata. Turniej Olimpijski przeznaczony był tylko i wyłącznie dla drużyn amatorskich. Podejmowano różne próby
stworzenia jakichś międzynarodowych rozgrywek przeznaczonych dla drużyn mistrzowskich pochodzących ze wszystkich stref kontynentalnych.
w 1980 roku z okazji 50 rocznicy powstania Mistrzostw Świata odbył się w Urugwaju niewielki turniej o nazwie "Mundialito", czyli z hiszpańskiego "Mały Puchar Świata" znany też pod nazwą "Puchar Zwycięzców Mundiali". Udział w nim mieli wziąć zwycięzcy mundiali z lat 1930-1978 jednak Anglia, triumfator Pucharu Świata z 1966 roku odmówiła w związku z tym zastąpiła ją Holandia, która zdobyła tytuł wicemistrza w 1974 i 1978 roku. Zwycięzcą Mundialito został Urugwaj. Była to jednorazowa impreza.
W 1983 roku w wypadku drogowym zginął ówczesny prezydent UEFA - Artemio Franchi -
sprawujący tą funkcję od 1972 roku. Aby oddać mu hołd zorganizowano rozgrywki o trofeum Artemio Franchi (ang. Artemio Franchi Trophy), w których udział brały tylko dwie reprezentacje narodowe. Mistrz Europy kontra mistrz Ameryki Południowej. ATF zorganizowano tylko dwukrotnie, w 1985 oraz w 1993 roku.
W 1992 roku władca Arabii Saudyjskiej, król Fahd ibn Abd al-Aziz as-Saud, zorganizował w stolicy swojego kraju turniej piłkarski, który dziś znany jest jako Puchar Króla Fahda (ang. King Fahd Cup) i który jest oficjalnym poprzednikiem Pucharu Konfederacji FIFA. Udział w nim wzięły 4 drużyny: Arabia Saudyjska - gospodarz i mistrz strefy AFC, USA - mistrz strefy CONCACAF, Wybrzeże Kości Słoniowej - mistrz strefy CAF oraz Argentyna - mistrz strefy CONMEBOL. W 1995 roku Arabia Saudyjska zorganizowałą drugą edycję Pucharu Króla Fahda, w której wzięło wzięło już 6 drużyn: Arabia Saudyjska - gospodarz, Japonia - mistrz strefy AFC, Nigeria - mistrz strefy CAF, Argentyna - mistrz strefy CONMEBOL, Meksyk - mistrz strefy CONCACAF oraz Dania - mistrz strefy UEFA.
W 1997 roku FIFA przejęła od Saudyjczyków Puchar Króla Fahda a następnie zmieniła jego nazwę na Puchar Konfederacji (FIFA Confederations Cup) oraz zmodyfikowała regulamin rozgrywek. Wyniki uzyskane przez reprezentacje w obu edycjach Pucharu Fahda są uznawane przez FIFA ze oficjalne osiągnięcia w Pucharze Konfederacji. Wcześniej turniej ten rozgrywano co 2 lata. Od 2005 roku turniej ten odbywa się raz na 4 lata, rok przed Mistrzostwami Świata a jego organizatorem jest gospodarz Mistrzostw Świata. Jest to swoisty rodzaj testu dla gospodarza czy da sobie radę z organizacją Mistrzostw Świata, które mają się odbyć rok później. W Pucharze Konfederacji uczestniczy 8 drużyn: gospodarz, Mistrz Świata oraz mistrzowie sześciu konfederacji kontynentalnych. W przypadku, gdy gospodarz lub Mistrz Świata jest również mistrzem którejś ze stref, FIFA zaprasza do rozgrywek wicemistrza tejże
konfederacji.
|
