Pomiędzy FIFA a federacjami brytyjskimi istniał spór o idee olimpijskie (chodziło
o zachowanie czysto amatorskiego charakteru rywalizacji podczas igrzysk).
FIFA próbowała wypracować jakiś kompromis, żeby pogodzić zwolenników i
przeciwników wprowadzenia piłkarzy zawodowych na olimpiadę jednak wszelkie próby
spełzły na niczym. W 1926 roku zorganizowano w Rzymie spotkanie mające załagodzić
sytuację i przekonać Wielką Brytanię i Danię do profesjonalizacji futbolu jednak
federacje tych krajów twardo obstawały przy całkowitym amatorstwie. W 1927 roku
FIFA próbowała rozstrzygnąć konflikt na swoją korzyść próbując przeciągnąć
Międzynarodowy Komitet Olimpijski na swoją stronę. W tym celu FIFA wystąpiła do
MKOl'u z prośbą o oficjalne dopuszczenie możliwości okresowego opłacania piłkarza
amatora przez jego federację w ramach rekompensaty
za "stracony czas i nieobecność w pracy". Odniosło to skutek odwrotny do
zamierzonego. Zamiast zakończyć konflikt pogłębiło go jeszcze bardziej. Federacje
z Wysp Brytyjskich zdegustowane poczynaniami władz FIFA wycofały się z olimpiady w
1928 roku a następnie w lutym 1928 roku wypisały się z członkostwa w FIFA.
Dla władz FIFA, które już od samego początku istnienia FIFA dążyły do stworzenia
swoich własnych międzynarodowych zawodów piłkarskich wzorowanych na turnieju
olimpijskim był to wyraźny sygnał, że nie ma co już dłuzej zwlekać. Dzień przed
rozpoczęciem turnieju olimpijskiego, 26 maja 1928 roku, na 17stym Kongresie FIFA
obradującym w Amsterdamie prezydent FIFA Jules Rimet ogłosił decyzję o organizowaniu
przez FIFA nowego międzynarodowego turnieju piłkarskiego, w którym będą mogły
wziąć udział wszystkie zrzeszone w FIFA reprezentacje oraz wszyscy zawodnicy
niezależnie od ich statusu, a więc zarówno amatorzy jak i zawodowcy.
W turnieju olimpijskim rozgrywanym podczas letnich igrzysk olimpijskich w
Amsterdamie w 1928 roku udział wzięło 17 reprezentacji: 11 z Europy, 1 z Afryki,
2 z Ameryki Północnej oraz 3 z Ameryki Południowej. Po raz trzeci organizatorem
rozgrywek była FIFA. Wszystkie mecze rozegrano w Amsterdamie. Jeśli mecz nie
został rozstrzygnięty ani w regulaminowym czasie gry ani w dogrywce powtarzano go.
Brązowy medal zdobyła reprezentacja Włoch pokonując bardzo wysoko Egipt.
Od początku największym faworytem byli Urugwajczycy obrońcy tytułu mistrza
olimpijskiego sprzed czterech lat. Bez większych przeszkód dotarli do finału,
w którym zmierzyli się ze swoim odwiecznym rywalem, Argentyną. Mecz zakończył się
remisem. Zgodnie z obowiązującymi w tamtych czasach przepisami nierostrzygnięty mecz
powtarzano. Przy drugim podejściu reprezentacja Urugwaju pokazała swoją wyższość
i zdobyła swój drugi złoty medal olimpijski pozostawiając Argentynie jedynie
srebro. Znacznie ułatwiło to Urugwajowi uzyskanie prawa do zorganizowania
pierwszych mistrzostw świata w piłce nożnej w 1930 roku podczas, których także
dotarł do finału, gdzie podobnie jak teraz na olimpiadzie zmierzył się z
Argentyną i ponownie ją pokonał.
|
